Archive for the ‘கழகத்திற்குள் கடிதம’ Category

வலைப்பதிவர்களுக்கு ஒரு அன்பான வேண்டுகோள்

மே 16, 2007
என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..
தலைவலி வந்தா தைலம் தேய்க்கலாம். போனாலும் போயிரும்.. கால்வலி வந்தாலும் இதே மாதிரி தைலத்தைத் தடவலாம். ஒரு கால் வலியாச்சும் போகும்.. வயித்து வலி வந்தா.. அதுக்கும் ‘தைலம்தான் தடவுவேன்’னு அடம் புடிச்சா என்ன ஆகும்? உண்மைத்தமிழன் நிலைமைதான் ஆகும்..
இந்த வலை உலகத்துக்குள்ள காலெடுத்து வைக்கும்போதே சின்னப் புள்ளைக்குப் படிச்சுப் படிச்சுச் சொல்றாப்புல சொன்னார் நம்ம ‘தல’ பாலபாரதி.
“ஒரு மூணு மாசத்துக்கு யாருக்கும் பின்னூட்டம் போடாதீங்க தலைவா.. உள்ள என்ன நடக்குது? என்ன பண்றாங்கன்னு பாருங்க.. இது ரத்த பூமி.. எசகுபிசகா எங்கிட்டாச்சும் கால் வைச்சீங்கன்னா போச்சு, யானைக் கால் மாதிரி வீங்கிப் போயிரும்.. ஜாக்கிரதை.. பேசாம உங்க பதிவுல மட்டும் உங்களுக்குப் பிடிச்சமானதைப் போட்டுக்கிட்டே போங்க.. யாரு வூட்டுக்குள்ளேயும் போய் சவுண்டு விடாதீங்க.. இங்கன இருக்குறவுக அல்லாரும் சக்கரைப்பாகுல இருந்தே சக்கரையைத் தனியாப் பிரிச்சு எடுக்குற ஆளுக.. பாட்டிலை பார்த்தே கிக் எம்புட்டுக்கு ஏறும்னு அலம்புற ஆளுக.. அம்புட்டுத்தான்.. சொல்லிப்புட்டேன்.. அப்புறம் உங்க இஷ்டம்..”
– அப்படின்னு கிளிப்பிள்ளைக்கு பாடம் சொல்லிக் கொடுக்குற மாதிரி கொடுத்தாரு. கேட்டனா? கேட்டானா இந்த உண்மைத்தமிழன்.. என்னமோ போன பிறவில அரிச்சந்திரன் பரம்பரைல பொறந்த மாதிரி ‘நான் நினைச்சதைத்தான் பேசுவேன்.. பேசுறதைத்தான் எழுதுவேன். யாருக்கும் பயப்பட மாட்டேன்’னு ஏறுக்கு மாறா குதிச்சுப்புட்டு.. போகக்கூடாத இடத்துலேல்லாம் நுழைஞ்சு இப்போ பாருங்க..
பேச வேண்டியவங்ககிட்டல்லாம் சண்டை.. பார்க்கப் போறவங்ககிட்டேயெல்லாம் பிரச்சினை.. எந்தப் பக்கம் பார்த்தாலும் “எவன்டா அவன் உண்மைத்தமிழன்?”னு அக்கறையா விசாரிக்குறாக.. என்னத்துக்குன்னுதான் தெரியலை..
இவனை இப்படியே விட்டா சரிப்பட்டு வராதுன்னுட்டு நம்மாளுக வழக்கம்போல சூனியம் வைச்சிட்டாக.. ஒண்ணா, ரெண்டா..?
நான் போக முடியாத இடத்துக்கெல்லாம் போய் அங்கன என் பேர்ல, ஒரு ஸ்பெஷல் அர்ச்சனைத் தட்டை வாங்கி 108 தேங்கா உடைச்சு சாஷ்டாங்கமா பூஜையே நடத்தியிருக்காக..
எம்புட்டு பேருங்குறீங்க.. “மடத்தமிழன், பொய்த்தமிழன், சிங்காரத்தமிழன், செத்ததமிழன், சாகப் போறத் தமிழன், உண்மைத்தமிழன்-1, உண்மைத்தமிழன்-2, போலி உண்மைத்தமிழன், உண்மைத்தமிழன்-1, உண்மைத்தமிழன்-2, உங்கள் தமிழன், உ.தமிழன், ஊ.தமிழன்…” அப்படி, இப்படின்னு பொளந்து கட்டிருக்காங்க..
ஒவ்வொரு இடத்துக்கும் பின்னாடியே ஓடிப் போய் “அது பொய்யி.. நான்தான் நெசமான உண்மைத்தமிழன்”னு கத்திக் கத்தி.. இந்த வேகாத வெயில்ல என் அழகு மூஞ்சி, இன்னும் கொஞ்சம் கருத்துப் போச்சு கண்ணுகளா..
இதை இப்படியே விட்டா என் கலரையே மாத்திருவாகன்னுட்டு ஆலோசனை கேட்டேன்.. மொதல் போலிக்காக அங்கன போய் ஒரு ஒப்பாரி வைச்சனே.. அந்த மவராசனே இதுக்கு ஒரு ஐடியா கொடுத்தாரு. அவர் உங்களுக்கெல்லாம் ரொம்பப் புடிச்சமானவருதான்.. ‘டோண்டு ராகவன்’ அப்படீன்னு பேரு.
அவர் சொன்னாரு.. “உண்மைத்தமிழன்.. இதெல்லாம் இந்த வலைத்தளம்ன்ற போர்க்களத்துல ரொம்ப சகஜம்.. நான் எத்தனை விழுப்புண், அம்புக் காயங்கள்லாம் பட்டிருக்கேன்னு நோக்குத் தெரியுமோ..? என் வலைத்தளத்துல வந்து படிச்சுப் பாரு.. அப்ப புரிஞ்சுக்குவ.. அவுங்க நாலு ஸ்டெப் எடுத்தா நாம பதினாறு ஸ்டெப் எடுக்கணும். அப்பத்தான் இந்த யுத்த பூமில ஜெயிக்க முடியும்.. மொதல்ல உங்க பேரோட டிஸ்பிளே நம்பரையும், போட்டோவையும் போட்டுக்கோங்கோ.. அதான் நல்லது. அப்படி போட்டா சுலபத்துல யாரும் உங்களை ஏமாத்தி உங்க பேர்ல நாமத்தை அவன் போட முடியாது.. நீங்க ஒருத்தர் மட்டும்தான் நாமத்தைப் போட முடியும்னு. என் ‘எலிக்குட்டி’ சோதனையும் நீங்களா இல்லையான்னு காட்டிக் கொடுத்திரும்…” இப்படி அக்கறையா, பொறுப்பா, ஒரு பெரிய மனுஷன் தோரணைல அட்வைஸ் செஞ்சாரு..
“சரிங்கய்யா.. ஆகட்டும்ய்யா.. அப்படியே செஞ்சுப்புடறேன்” அப்படின்னு நானும் சொல்லி ரெண்டு நாளாச்சு.. மறுபடியும் கொஞ்சுண்டு சோம்பேறித்தனம். இடைல நம்ம ‘தல’ பாலபாரதிகிட்ட இதைச் சொல்லிப் புலம்பினேன்.. வேற யார் நம்ம போனை எடுப்பாக? ‘போட்டோ போட்டிருங்க தலைவா’ன்னு சொன்னார். போட்டோவுக்கு எங்கன கனெக்ஷன் கொடுக்கிறதுன்னு தெரியலைன்னு சொன்னேன்.. “அல்வா கிண்டறதுல இருந்து அண்டார்டிகாவரைக்கும் நல்லா வக்கனையாப் பேசுங்க.. உருப்படியா ஒண்ணு தெரிஞ்சு வைச்சுக்காதீங்க..” அப்படின்னு கொஞ்சுண்டு கோபத்தோட பாலபாரதி ஒரு லின்க் செஞ்சு அனுப்பி வச்சாரு..
நம்ம நேரம் பாருங்க.. அது வொர்க் ஆகலை.. “அப்துல்கலாமே வந்தாலும் இப்படித்தான் சாமி செய்யோணும்.. அதிசயமா உங்களுக்குத்தான் வர மாட்டேங்குது.. மொதல்ல உங்களையே டோட்டலா ஆபரேஷன் பண்ணணும்னு நினைக்கிறேன்.. வேற வழியிருக்கான்னு பார்க்கலாம்..” அப்படின்னாரு பாலா. சரி.. ‘அப்புறம் பார்த்துக்கலாம்’னு நானும் விட்டுட்டேன்..
ஒரு நாள் முழுக்க பின்னூட்டம் போடலியா? நம்மாளுக புரிஞ்சுக்கிட்டாக.. ‘பய ஆ•ப் ஆயிட்டான் போலிருக்கு’ன்னுட்டு.. மறுபடியும் என் பேர்ல ஒரு இடத்துல தாலியக் கட்டிட்டாங்க. கட்டின இடமாச்சும் நல்ல இடமா இருக்கக்கூடாதா?
நம்ம வரவனையான் செந்தில் வூட்டுக்குள்ள போய் வூடு கட்டிருக்கானுக.. என்னத்த சொல்றது? நானே அவரைப் பார்த்து பயந்து போய் ஒரு ஓரமா ஒதுங்கிப் போய் நின்றுக்கேன்.. இப்படியா பண்ணுவாக..?
அவருக்கும் ஒரு போனை போட்டு விஷயத்தைச் சொன்னேன்.. “தலைவா.. இதெல்லாம் ஒண்ணும் செய்ய முடியாது.. நீங்க நிறைய எழுதிறீங்கன்னு பார்த்துட்டுத்தான் போடுறாங்க.. வேண்ணா உங்க போட்டோவையும், டிஸ்பிளே நம்பரையும் சேர்த்துக்குங்க.. வேற வழியில்லை.. இல்ல.. டெய்லி இது மாதிரியே ஒவ்வொருத்தனுக்கும் போன் போட்டு புலம்பிக்கிட்டேத்தான் இருக்கணும்… உங்க பொழைப்ப பார்க்க முடியாது..”ன்னாரு..
“போட்டோவே ஏறலையே சாமி..”ன்னேன்.. “நெட்ல போட்டோ ஏத்துறதுக்கு ஏகப்பட்ட சைட் இருக்கு தலைவா. அங்கன எதுக்குள்ளயாவது போய் உங்க போட்டோவை ஏத்துங்க.. அங்கேயிருந்து லின்க் கொடுங்க”ன்னாரு வரவனையான்.. “நான் யூஸ் பண்ற சிஸ்டத்துல வெப் பில்ட்டரிங் போட்டதுல இருந்து நம்ம படம் காட்டுற மச்சான், ‘ஓசை செல்லா’ சைட்ல இருக்குற ‘இதய தெய்வம்’ நமீதா போட்டோகூட இப்ப கொஞ்ச நாளா தெரியமாட்டேங்குது ஸார்..”னு புலம்பினேன்.. “அப்ப ஒண்ணும் பண்ண முடியாது.. சூனியத்தை முழுசா நீங்களே வாங்கிக்குங்க..” அப்படீன்னு சொல்லி முடிச்சிட்டாரு.
சரிதான்.. வேற வழியில்லை.. போட்டிருவோம்.. அப்படீன்னு நினைச்சு நேரம் இல்லாததால கொஞ்சம் ரெஸ்ட்ல இருந்தேன்.. அதுக்குள்ள மறுபடியும் வரவனையான்கிட்டயே போய் வேலையைக் காட்டிட்டான் ‘பொய்த்தமிழன்’. சரி இதுக்கு மேல தாங்காதுப்பான்னுட்டு ‘தல’ பாலபாரதிக்கு போனை போட்டேன்.
மனுஷன் பாவம்.. என்கிட்ட இருந்து போன் வந்தாலே ‘ஐயையோ.. வந்துட்டானா பாவி’ன்னுவாரு. அம்புட்டு நல்ல பேரு நமக்கு அவர்கிட்ட.. மேட்டரைச் சொன்னேன்..
“மாப்ளை சைட்லயே போட்டுட்டானுகளா.. சரி தலைவா.. கூட்டிட்டு வந்த பாவத்துக்குக் கடைசியா ஒரு உதவி பண்ணித் தொலையறேன்..” அப்படின்னுட்டு என்னோட டிஸ்பிளே நம்பரை அவரே மெயில் அனுப்பினாரு.(உண்மைத்தமிழன் எவ்வளவு அப்பிராணின்னு பார்த்துக்குங்க.. அதைக்கூட பார்க்கத் தெரியலை).
அதை வைச்சு என் பேருக்குப் பக்கத்துல டிஸ்பிளே நம்பரை வைச்சு அட்டாச் பண்ணியாச்சு.. ஆசைக்கு, நம்ம இனமானப் பேராசிரியர் திரு.தருமி அவர்களின் வீட்டுக்குள்ள போய் ஒரு வம்பிழுத்து வைச்சிட்டு வந்துட்டேன்.
திருப்திக்கு மறுபடியும் வரவனையான் ஸார் வீட்ல போய் ‘பொய்த்தமிழனைப்’ பத்தி ஒரு புகாரை பதிவு செஞ்சு வைச்சேன்.
ஆனாலும் நம்ம டோண்டு ஸார் விடலை. அவருக்குத் திருப்தியாகலையாம். மறுபடியும் போனை போட்டார்.
“உண்மைத்தமிழன் இதெல்லாம் என்னோட ‘எலிக்குட்டி’ சோதனைக்குப் பத்தாதாக்கும். போட்டோ போட்டே ஆகணுமாக்கும்.. இல்லேன்னா இதையே காப்பி, பேஸ்ட் பண்ணி போட்டு உங்களை பல் விளக்க வைச்சிருவாங்கோ.. அனுபவஸ்தன் சொல்றேன். கேளுங்கோ..” அப்படின்னு இன்னும் கொஞ்சம் பொறுப்பா அட்வைஸ் பண்ணார்(கண்ணுல தண்ணி வருது ஸார்.. உண்மைத்தமிழன் மேல எம்புட்டு பாசம் பாருங்க..)
சரி.. இவ்ளோ பெரிய மனுஷன்.. நம்மளையும் ஒரு மனுஷனா மதிச்சு போன் பண்ணி அக்கறையா சொல்றாருன்னு அதையும் கேட்டுத்தான் செய்வோமே.. என்ன காசா? பணமா? அப்படின்னுட்டு மறுபடியும் என் போட்டோவை எப்படியோ ஒரு இடத்துல வைச்சு அட்டாச் பண்ணிப்புட்டேன்..
போட்டோவைத் திறக்கும்போது பக்கத்துல சின்னப்புள்ளைக யாரும் இல்லாம பார்த்துக்குங்க.. “உன் படத்தைப் பார்த்து குளிரடிச்சுப் போச்சு.. ஜனனி கண்டுபோச்சுன்னு” அப்பால யாரும் புலம்பக் கூடாது. அதான் முன்னாடியே சொல்லிட்டேன்..
போட்டோவை பாருங்க.. ‘குவாலியர் இளவரசன்’ மாதிரியில்லே..? சொல்ல மாட்டீகளே.. எல்லாம் பொறாமை.. பொறாமை.. தெரியுது.. தெரியுது..
இப்ப இதையெல்லாம் எதுக்காகச் சொல்ல வந்தேன்னா..?
வலையுலகத் தெய்வங்களா..
இனிமே உங்களுக்கு ‘உண்மைத்தமிழன்’னு பேர் போட்டு எதுனாச்சும் கடுதாசி வந்தா.. அதுல என்னோட டிஸ்பிளே நம்பர், இந்த குவாலியர் ராஜகுமாரனின் ‘அழகு’ போட்டோ இருக்கான்னு செக் பண்ணிப்புட்டு.. அப்புறமா அதுக்கு பெர்மிஷன் கொடுங்க.. இல்லேன்னா பட்டுன்னு மூஞ்சில அடிச்சாப்புல ‘முடியாது’ன்னு சொல்லி வெளிலேயும் சொல்லிருங்க.. அப்பத்தான் நானும் தெரிஞ்சுக்குவேன்ல பாசக்காரப் பயலுக எத்தனை பேர் இருக்காங்கன்னு..?
‘இதுக்கேண்டா இப்படி ஒப்பாரி வைக்கிற மாதிரி, இருபத்தொரு பாரால எழுதித் தொலைஞ்சிருக்க. நாலு லைன்ல எழுதித் தொலைய வேண்டியதுதான..?’ அப்படீன்னு நீங்க அல்லாரும் மனசுக்குள்ள திட்டுறது இந்த உண்மைத்தமிழனின் மனசுக்கும் கேட்குது.. ஆனா என்ன செய்ய?
கீபோர்ட்ல கை வைச்சா நிக்க மாட்டேங்குது சாமி.. சதாப்தி எக்ஸ்பிரஸ் மாதிரி கை போய்க்கிட்டே இருக்குது.. என்னத்த செய்றது..?
அதுனால..
வேணாம்.. போதும்..
இத்தோட முடிச்சுக்குறேன்..